İnsanın kötülüğü emreden nefsi,paylaşmasını engellemek ister.Korkutur onu.Paylaşılacak olan mal-mülk ise fakirlikle korkutur.Paylaşılacak olan bir söz,ya da duygu-düşünce ise beğenilmemekle ayıplanmakla korkutur.Değerli bir dosttan dinlemiştim.Şöyle anlatmıştı:Küçükken,köyde ki çocuklar beraberce kuzularımızı,oğlaklarımızı otlatmaya giderdik.Köyün merasına dağılır,herkes kendi hayvanlarını otlatırdı.Öğlen olunca hayvanları dinlendirmeye alır,biz de annelerimizin hazırladıkları azıklarla bir sofra kurar yemek yerdik.O zaman ki imkânlarla,kimimizin azığında kaynamış yumurta ya da patates,kimimiz de domates,salatalık ya da peynir zeytin falan olurdu.İki tür çocuk ortak kurulan sofraya gelmezdi.Birisi köyün en fakirinin çocuğu.Annesi , kibrit kutusunun içine tuz-biber bir de yufka ekmek koymuştur torbasına.Ekmeğin arasına tuzu biberi serer,dürüm yaparak karnını doyururdu.Utandığından soframıza gelmek istemezdi.Diğer bir çocuk daha gelmezdi sofraya.Köyün en zengin ailesinin çocuğu.O da kızarmış tavuk yerdi,öğle yemeğinde.Elinde olan değerli şeyi bizlerle paylaşmak istemezdi.Oysa ki biz o gün tuzu,biberi unutmuş olurduk.Tuzundan biberinden utanan çocuk,sofraya gelse hem biz yediklerimizin yavanlığından kurtulacağız,hem de o daha çeşitli şeyleri yemiş olacaktı.Tavuğu olan da sofraya gelse,biz tavuk yemiş olacağız o da tavuğun yanına bizimkilerden katık yapmış olacaktı.Kendine verileni çok değerli ya da değersiz görenler,insanlığın ortak hakikat arayışını tıkayıcı bir rol üstlenirler.Konfüçyüs der ki:Sen de bir yumurta olsa,bende de bir yumurta olsa sen bana bir yumurta versen ben de sana bir yumurta versem ikimizde de bir yumurta olur.Ama sen de bir bilgi olsa,bende de bir bilgi olsa sen bana bir bilgi versen ben de sana bir bilgi versem ikimizde de ikişer bilgi olmuş olur.Kendimizde ki bilgileri,düşünceleri,soruları çok önemsiz görerek ya da önemli görerek paylaşmazsak hem mahrum kalmış,hem de mahrum etmiş oluruz.İnsan,sosyal bir varlıktır.Diğer hemcinslerine muhtaçtır.Bu muhtaçlık hem fiziksel hem de düşünsel ihtiyaçları için vardır.Bir öğretmeni yetiştiren,geliştiren öğrencilerinin sorularıdır.Kendimiz de olanlar da,başkaların da olanlar da hakikatte Allah'ındır.O zaman ne utanmaya,ne de böbürlenmeye lüzum yok.Kompleksli olmak,ya da kibirli olmak mecburiyetimiz yok.Ortalama ya da normal insan olmak bizi yormaz.Kelebek etkisi diye birşeyden bahsedilir.İstanbul'da bir kelebek kanat çırpsa,bu Newyork'ta bir kasırgaya yol açabilir.Birşeyleri biriktireyim,çoğalsın bana fazla gelenleri paylaşırım düşüncesi sakattır.Sistem verdikçe çoğaltma üzerine kuruludur.Hacer validemizle ismail(a.s)i kızgın çöl kumlarının ortasına bırakıp gittiğinde İbrahim(a.s),bu yaptığını Allah mı emretti yoksa senin tasarrufun mu diye sormuştu.İbrahim(a.s):Bu Rabbimin bir emridir deyince,Hacer validemiz:Tamam o zaman diyerek,içinde bulunduğu duruma rıza göstermişti.Sonra yavrusu da kendisi de susayınca,çaresiz koşuşturmaya başladı.Bir Safa tepesine,bir Merve tepesine koşuyordu,acaba uzaklardan geçen bir kervanı görürüm de onlardan su alabilirmiyim diye.Bir insan,bir kul,bir anne olarak muhtaçtı ve hiçkimsenin olmadığı bu çölde ölümü kabullenerek oturmamıştı.Çırpındı,çırpındı,çırpındı...Ve sonunda Allah hiç ummadığı bir yerden,ismail(a.s)in ayaklarınının altından zemzemi lutfetti."Şüphesiz,Allah büyük lütûf sahibidir".Hacer validemizin,bu samimi çırpınışı,bu içten arayışı Rabbimizin çok hoşuna gitmiş olacak ki,Mekke'ye gelen her müminden ona mutabaat etmelerini istemiştir belki de.Mücadele ve mücahede kula yakışır,lütûf ve ihsan Rabbimize yakışır.Her kanat çırpan kul için bir lütûf vardır.Kim zerre misgal hayr işlerse karşılığını görecek,kim de zerre misgal şer işlerse karşılığını görecek.Çırpınmak bizim işimiz,çırpınışımıza değil Rabbimize güvenelim.Hareket eden bir yürüyüş bandının üzerinde durursanız,bant sizi kenara fırlatır.Rabbimiz,bize katından bir rahmet ver.Amin...
NOT:Yazıların altına yazacağınız olumlu ya da olumsuz her görüş,düşünce ve önerileriniz benim için çok değerlidir.Şimdiden teşekkür ederim.
ismail çiğci
6 Nisan 2015 Pazartesi
ÇOK OLANI DEĞİL,VAR OLANI PAYLAŞMAK.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Konfüçyüs verdiği yumurta bilgi örneğinde yumurtayı es geçmiş. Yumurtadan birer tane verdiğinde herkeste birer tane olur ama kardesinin yemeginin tadı başkadır. Kardeşlik ?
YanıtlaSilEyvallah mithat
SilHerbirimizin asli görevidir bu kardeşlik ve paylasma zeminine sım sıkı sarılmak, kimse orada bizimle durmasa bile bu bizim rabimize karşı bir sorumluluğumuz olmali bu zemine gelmeye yanasmayana değil. Hocam işaret ettiğiniz mevzular artık çok konusulmayan üzerinde cok dusunulmeyen konular bu zeminde kalmaya bize rağmen inat edişinizi önemli buluyorum
YanıtlaSilTeşekkürler ertan
SilBenim dünyalık bişeyim yok dedi bi büyüdüm, tek ümidim müslümanlara karşı olan muhabbetim.hocam belki verecek bir yumurtası veya paylaşılacak bir bilgisi yoktur, ama muhabbetle gelen bir tebessümu vardır meczubun..
YanıtlaSilEyvallah bünyamin
Silyazıyı okurken aklıma peygamber efendimiz(sav) ile bilal-i habeşi (ra) arasında geçen bir kıssa geldi. birlikte sadece hurma ile iftar ederlerken, peygamber efendimiz bilal-i habeşi'nin kenara bir kaç hurma ayırdığını görür. onların ne olduğunu sorar bilal'e. bilal-i habeşi başka yiyeceğimiz yok bu yüzden onları sahur için ayırdım deyince, peygamber efendimiz bilal-i habeşiye şöyle söyler "infak et ey bilal arşın rabbi eksiltir diye korkma"... Allah(cc) bizlere habibi ile paylaşmayı infak etmeyi öğretiyor. azı da çoğuda yaratan rabbim bizlere her zaman paylaşmayı infak etmeyi nasib etsin inşeallah.
YanıtlaSilEyvallah faruk
SilEyvallah faruk
Silyazılarınızın devamını bekliyorum hocam Allah razı olsun :)
YanıtlaSilİnşallah timuçin
Sil