İçimizden çok şeyler geçiyor.Bazıları yavaş,bazıları hızlı geçiyor.İçimizde kalanlarsa kişiliğimizi oluşturuyor.Burada yazacaklarım içimde kalanlardır.Bunlardan da bir kısmı,bir yerde dururken,bazıları daha has yerler de durur belki.Tasnifi zor olsa da içimde kalanlar lâkin.Her birimizin içinde iyiliğin de kötülüğün de tohumları var.İyi dostlar,iyilik tohumlarını besleyen olmazsa olmazlardır.Onların sesleri,sözleri,ahvalleri kısaca varlıkları bu tohumları yeşertir.Sadr'a şifadır herşeyleri.Kimileri su verir,kimileri gübre verir.Hepsi teşekküre layıktır onların.Alınan her nefes,verilen her nefesin öncülüdür.Ya da tam tersi.Biri olmadan diğeri olmaz.Her olumsuz gibi görünen şey de,olumlular için bir müjdedir.Önemsiz birşey yoktur.Şuurlu bakan için,bir zerre bile muallimdir,mürşiddir.Bu yazıyı yazarken bir arkadaşım aradı."Neler yapıyorsun" dedi.Aynı dedim,tekdüze bir hayat."İyidir be abi"dedi."Belki dışarıdan sade görünür de içeriden renklidir hayatın" dedi.Sevindim.İçime bir yağmur damlası gibi düştü ifadeleri.Bütün sözlerin,seslerin,renklerin,kokuların Rabbine hamdettim.Devam edeceğim inşaallah.İçimde kalanlar,sizi seviyorum.
Kapalı bi kutu olsa gerek herbirimizin hayatı.icinde hüznü umudu ve sevinçleri barındıran. Menzili olsada dursak dediğimiz bi yola çıktık. Fotoğraf karesinde bi yer edinmekti bütün gaye.Sırtımızdaki yükler kalplerimizdeki umutlarla. Bi kosusturmaca da bulduk kendimizi. Değermi diye bağıran bi sese eyvallah diyen bir sabır ve şükür olsa gerek...
YanıtlaSilEyvallah teşekkür ederin
Sil